Godišnjica smrti Safeta Isovića

Doajen bh. sevdalinke Safet Isović je bio pjevač kojem nije bilo ravnog: Kad Sajo zapjeva i slavuj zašuti

U vremenu u kojem su se pjesme sa posebnom emocijom pjevale, postojao je specifičan glas koji je na najtananiji način znao dotaknuti dušu. Bio je to glas Safeta Isovića, jednog od najvećih interpretatora sevdalinke koje je Bosna i Hercegovina iznjedrila. U njegovoj pjesmi disali su i boli i ponosi jednog naroda.

Rođen je 8. januara 1936. godine u Bileći. Tokom drugog svjetskog rata napustio je rodnu Bileću kao izbjeglica sa svojim roditeljima.

Od tada je bio nastanjen u Banja Luci gdje je pohađao osnovnu školu “Šesta pučka škola”. Nakon završetka rata vratio se u Bileću gdje je upisao i maturirao gimnaziju, a potom upisao višu gimnaziju u Trebinju.

Nakon šestog razreda preseljava u Slavonski Brod gdje je nastavio školovanje u gimnaziji “Zlatko Šnajder”, bio je među najboljim đacima i završio veliku maturu 1955. godine.

Iste godine je preselio u Sarajevo i počeo studirati na Pravnom fakultetu. U Sarajevu je, nakon doseljenja, proveo ostatak života. Tokom rata (1992-1995) bio je teško ranjen u svojoj porodičnoj kući, ali nakon dužeg liječenja oporavio se i nastavio se baviti muzikom.

U društvu svojih prijatelja je često pjevao stare sevdalinke koje nikad nije snimio. Jedna od njih je “Na Ophodži prema Bakijama”, a volio je pjevati i vranjanski sevdah.

Preminuo je 2. septembra 2007. godine, a dženaza (ukop) je obavljena 4. septembra 2007. godine u haremu Alipašine džamije u Sarajevu.